Gedicht van de maand.
Elke maand een webpublicatie: een gedicht als momentopname.
Geen haast.
Geen druk.
Alleen taal.
Januari
Kalm van kracht
Oud en nieuw,
rook als mist,
stank aan de kleren.
Klappen. Oorverdovend.
In die chaos wordt het kalm.
Het lont gloeit nog,
zoals pijn in het lichaam blijft hangen.
En toch:
daaruit komt de kracht.
Een nieuw jaar om te bouwen aan het nieuwe,
om van het oude te kunnen houden.
Een nieuwe jij,
een nieuwe ik?
Voornemens die ik hoor als een koor:
“ik ga weer sporten,”
“stoppen met roken,”
“minder bestellen,”
“beter voor mezelf zorgen.”
Zinnen in de koude winterlucht.
Niet voor later.
Voor nu.
Met hoop en moed.
Een bestemming waar we willen komen,
warme dromen die ik leer dragen.
Een richting,
een stap,
dan de vraag: “Wat wil jij?”
Ik weet dat dit nodig is.
Alleen kunnen zijn met mij.
In stilte kunnen dromen,
zonder mijzelf voorbij te lopen.
Maart
Voor ik verdwijn
Een leven vol gedachten.
Ik praat met mezelf
om niet te verdwijnen.
Water is mijn bewijs:
het weerspiegelt mijn woorden.
Als de wind
de reflectie breekt.
elke dag weer
wat er van mij overblijft,
aan de oever.
Zoekend naar waar ik behoor.
Ogen van buiten
leggen woorden op mijn huid:
Weg, weg, weg.
Stil werd ik.
Stilte werd een ruïne
waar ik in ben gaan wonen.
Waar houden van echoot als vloek.
Een bot mes,
geslepen op de huid
dat liefde heet.
Affectie die schreeuwt
achter zachte woorden.
Nabijheid.
een manipulatie
die gif laat stromen
door generaties heen.
Een blik in mijzelf
zet krassen in muren als klauwen,
tekens van wat nooit gezegd mocht worden
En terwijl ik dat blijf herhalen,
verschuift mijn lichaam langzaam richting lijk,
gedreven door eigen fluisteren
Tot ik mezelf verlaat.
Dwalend.
Zwevend.
Alsof ik al mist ben
in het oude bos
Nog voordat ik mijn gedaante verlies.
Neem de tijd. En lees mee. ook op Instagram.