Het Erfnisme,

zorg als literaire daad

Wanneer taal niet meer spreekt om te overtuigen,

maar om te dragen.

— Kevin Koolhoven

-

 De geboorte van het Erfnisme

Het Erfnisme is geboren uit stilte.

Niet uit de drang om te spreken,

maar uit de noodzaak om niet langer te zwijgen.

ik gebruik Erfnisme als werknaam voor mijn manier van schrijven:

waarin pijn niet wordt verzwegen of verheerlijkt,

maar wordt omgevormd tot betekenis.

Voorzichtig, menselijk, eerlijk.

— Kevin Koolhoven

-

Een poëzie van ruimte en menselijkheid

In het Erfnisme is taal geen versiering, maar draagkracht.

Elk woord draagt sporen van een verleden,

maar weigert om daarin te blijven wonen.

De dichter wordt erfgenaam van wat ooit verzwegen werd,

en schept daaruit een nieuw begin.

De stem van het Erfnisme verbergt schaamte niet;

ze spreekt zacht, maar standvastig.

Ze ademt door angst heen en noemt dat moed.

— Kevin Koolhoven

De essentie van het Erfnisme,

zorg als literaire daad

Het Erfnisme is voor mij meer dan een poëtische vorm.

Het is een daad van zorg.

Niet van handen, maar van woorden.

Waar zorg bijvoorbeeld wonden wast,

probeert mijn taal te verbinden wat onzichtbaar bloedt.

schrijven wordt een dienst aan de wereld:

Elke zin een gebaar,

elke stilte een vorm van luisteren.

— Kevin Koolhoven

-

Hoe het Erfnisme ontstond

Het Erfnisme ontstond niet als plan, maar als beweging in mij.

Uit stilte , herinnering en de stem die daarin bleef wachten.

Schrijvend vond ik ruimte: voor woorden die niet groter willen zijn dan de lezer, maar naast hem willen gaan staan.

Erfnisme is de naam die ik geef aan die manier van kijken en schrijven tussen noodzaak en zorg.

— Kevin Koolhoven

Het Erfnisme als beweging

Het Erfnisme is geen doctrine,

maar een open ruimte voor menselijkheid.

Voor schrijvers, lezers, zorgenden, denkers.

Voor iedereen die wil spreken vanuit waar het pijn doet,

zonder daarin te verdwijnen.

Het zegt niet: “ik weet het beter.”

Het zegt: “ik blijf bij je, ook in stilte.”

Wat ik erfde als stilte, geef ik door als stem.

— Kevin Koolhoven

-